دکترین «قوّت» در برابر دکترین «فشار»
برخلاف منازعات کلاسیک قرن بیستم، دشمن که توان رویارویی با اقتدار و استحکام تمدنی ایران را در میدان سخت ندارد، تمام تمرکز خود را بر القای گسست درونی و تضعیف سرمایه اجتماعی معطوف کرده است.
استراتژی نظام سلطه بر دکترین «جنگ ترکیبی و شناختی» بنا شده است؛ الگویی که قرآن کریم از آن با تعبیر «فَسَیُنفِقُونَهَا ثُمَّ تَکُونُ عَلَیهِم حَسرَةً» یاد میکند. در منطق راهبردی امام خمینی (ره) و امام خامنهای، شکستناپذیری کشور بر پایه پیوند ناگسستنی «ایمان توحیدی»، «حضور میدانی مردم» و «نفی سلطهپذیری» استوار است.
در مواجهه با این تهدید همهجانبه، سه راهبرد مبنایی برگرفته از مکتب فکری انقلاب و سنتهای قرآنی عبارتاند از:
تحکیم دکترین قرآنی «قوّت و بازدارندگی» (وَأَعِدُّوا لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّة):
بازدارندگی نظامی موجود، سرمایه گرانبهایی است، اما طبق نگاه رهبر انقلاب، این اقتدار باید متوازن باشد و ساحتهای علمی، اقتصادی و دفاعی را توأمان در بر بگیرد تا مصداق تحقق آیه نفی سبیل «لَن یَجْعَلَ اللَّهُ لِلْکَافِرِینَ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ سَبِیلاً» گردد و هرگونه طمع نظامی را از بیخ و بن بسوزاند.
بهرهگیری از حضور مسئولانه و میدانی مردم به عنوان مانور قدرت (مَغِیظَةً لِّلْکُفَّارِ): در مکتب امامین انقلاب، خیابان صرفاً معبر عبور و مرور نیست، بلکه پهنه تجلی اراده الهی و پشتوانه بنیادین امنیت ملی است. راهپیماییها و تجمعات حماسی، بازدارندهترین ابزار قدرت نرم به شمار میروند؛ گامی جمعی که مصداق آیه «وَلاَ یَطَؤُونَ مَوْطِئاً یَغِیظُ الْکُفَّارَ إِلَّا کُتِبَ لَهُم بِهِ عَمَلٌ صَالِحٌ» است. نمایش اراده میلیونی در کف میدان، محاسبات سرویسهای امنیتی دشمن درباره انفعال یا گسست ملت را در یک لحظه خنثی میسازد و مانور ارادهای فراتر از هر مانور نظامی است.
راهبرد «جهاد تبیین» در برابر هجمه رسانهای: نقطه ثقل راهبرد نظام استکبار، ناامیدسازی جامعه، انفعال و تحریف واقعیت است. جهاد تبیین، پادزهر شناختی این جنگ نرم محسوب میشود که با بازتولید امید، عقلانیت انقلابی و روشنگری عالمانه، توطئه رخنه به ذهنیت نخبگان و عموم جامعه را بیاثر میکند. تاریخ انقلاب اسلامی ثابت کرده که اتکاء به نصرت الهی در گرو استقامت و حضور جمعی مؤمنان در صحنه است «إِن تَنصُرُوا اللَّهَ یَنصُرکُم». این حضور میدانی، تکیهگاه اصلی نظام در دفع هرگونه توطئه فروپاشی است.



