تهدید؛ ابزاری برای پنهان کردن تمنای مذاکره

اعتراف رسانه‌های غربی به اینکه تهدیدهای نظامی تنها ابزاری برای فشار جهت کشاندن تهران به پای میز مذاکره است، پرده از استراتژی واقعی دشمن برمی‌دارد.

پشت این چهره‌ی به ظاهر خشن و تهدیدهای آتشین، یک «تمنی و نیاز سیاسی» نهفته است. آن‌ها می‌خواهند با ایجاد «توهم قدرت»، ما را از موضع ضعف به پای میز مذاکره ببرند.

حقیقت

حقیقت این است که دشمن از میدان جنگ فراری است و تنها به دنبال ساختن یک اهرم فشار از جنس ترس است.

اگر ما بر انسجام ملی خود تکیه کنیم و اسیر این بازی روانی نشویم، آن‌ها ناچار خواهند شد زبان تهدید را کنار گذاشته و با زبان تکریم و احترام سخن بگویند.
به دیگر سخن، آنچه امروز از دهانِ چکمه‌پوشان به عنوانِ تهدید شنیده می‌شود، در حقیقت ناله‌یِ ناچاری و تمنایِ مذاکره است که در پسِ نقابی از خشم پنهان شده. آن‌ها که از ایستادگی ما به ستوه آمده‌اند، می‌خواهند با «توهمِ قدرت»، ما را به زانو درآورند تا شاید از موضعِ ضعف، دستِ نیازشان را بفشاریم.

حقیقت ماجرا

اما حقیقتِ ماجرا روشن است: پشتِ هر نعره‌یِ نظامی، یک خواهشِ سیاسی ایستاده است.

نگارنده

✍ داود عسگری

پیوندها

تارنمای انتشارات زمزم هدایت

 مرکز فضای مجازی حقیق

 پاسخگویی به سئوالات و شبهات جوابگو

پیام رسان انتشارات زمزم هدایت