ذوالفقار بیان، محاکمه وجدان
حضرت زهرا (سلام الله علیها) در برابر توفان انحراف، سلاحی جز حقیقتِ محض برنگرفت؛ اما همین سلاح، بُرندهتر از هر تیغی بر پیکره نفاق فرود آمد.
در هنگامی که تزویر با نقاب شرع میکوشید حق را بپوشاند و عهدها را به فراموشی بسپارد، زهرای اطهر(سلام الله علیها) با تکیه بر آیات روشن وحی، پرده از مغالطهها درید.
او نصوص الهی را در میان مسجد چنان طنینانداز ساخت که سقف اوهام و توجیهاتِ حاکم فروریخت و همگان دیدند که چگونه آیین خدا به بازی گرفته شده است.
ایشان کلام به کلامِ سنت نبوی و هشدارهای پدر را به مثابه تازیانهای بر وجدانهای خفته و دلهای مرده به یاد آورد؛ فریاد زد و از انصار و مهاجران پرسید:
«آیا این بود وفای به عهد با پیامبرتان؟» این پرسشها سنگینیِ ننگ سکوت را چنان بر دوش مدینه آوار کرد که سکوت شرمگینانه، تنها پاسخ آن بود. روشنگری فاطمی نشان داد جهاد اندیشه و اقناع، پیش از آنکه شمشیرها به حرکت درآیند، دلها را به محاکمه میکشد؛ تا هیچکس در فرداهای تاریخ نگوید راه حقیقت غبارآلود و ناپیدا بود



