هراس از اقتدار علمی ایران

در جغرافیای تقابل با ایران، هراس اصلی دشمن از پیشرفت و «سلول‌های خاکستری» این سرزمین است.

همان‌گونه که رهبر عزیز انقلاب تبیین کرده‌اند، آن دشمنی که چشم دیدن اقتدار ایران را ندارد، تضعیف نخبگان مؤثّر را هدف گرفته است؛

دشمنی که چه در جنگ‌های تحمیلی دوم و سوم و چه سال‌ها پیش از آن در کوچه و دانشگاه، دانشمندان برجسته را ترور فیزیکی کرد تا لکوموتیو رشد علمی کشور را متوقف سازد. اما به تصریح این نگاه راهبردی، گلوله تنها ابزار نیست؛

ترور فیزیکی، پوسته ظاهری یک «ترور شناختی» عمیق‌تر است. غرب از طریق ابزارهای تبلیغاتی خود به ناامیدسازی، مأیوس‌ کردن و تصرّف ذهن و روح نخبگان روی آورده تا باور به توانستن را در آنها بخشکاند و سرمایه انسانی را پیش از زایش دستاورد، از چرخه خدمت ملی خارج کند. نهایت این طراحی خطرناک، بلعیده شدن نخبگان در هاضمۀ «استعمار نوین» است.

منطق سرمایه‌سالاری غربی این است: اگر نتوانی هوش ایرانی را خاموش کنی، آن را ببلع! در این فرایند، استعدادی که با خون‌دل این ملت بالیده، با غارتی سیستماتیک به پیچ و مهرۀ ماشین غارت و ثروت‌اندوزی غرب تبدیل می‌شود و وطن از ثمره دانش فرزندانش محروم می‌ماند. این نبرد همزمان در دو جبهه خون و اندیشه جریان دارد.

داود عسگری