نجاست سگ و ورودش به بهشت
نجاست سگ با ورودش به بهشت، چگونه ممکن است؟
براى روشن شدن سؤال نكاتى ضرورى است:
1. نجاست سگ از اعتباريات است كه شارع مقدس آن را نجس قرار داده است؛ و اين بدين معنا نيست كه در تكوين نيز سگ نجس خلق شده است.
2. چيزى كه در عالم تكليف (دنيا) نجس است مستلزم نجس بودن آن در آخرت نمىباشد؛ چرا كه كاربرد طاهر و نجس و حلال و حرام تشريعى مربوط به دنيا است. و هر كدام از دنيا و آخرت قوانين خاص خود را دارد و نظام معيّن در آنها حكمفرماست. سگ از نظر وجه الخلقى در بعد تشريع هر چند حكم نجس بودن بر او بار مىشود ولى از نگاه تكوين نجس نمىباشد.
3. با توجه به تبدّل و دگرگونى در زمين و آسمان در موقع قيامت، موجودات نيز متبدّل مىشوند. «يوم تبدّل الارض غير الارض و السموات و برزوا للّه الواحد القهار؛ روزى كه زمين به غير اين زمين مبدّل شده و آسمانها نيز به غير اين آسمانها مبدّل مىشوند و همگى در برابر خداى واحد قهّار قرار مىگيرند»، ابراهيم / 48). و اين دگرگونيها و حركتها و تبدّلهايى كه در برزخ و قيامت رخ مىدهد، صورتهاى متناسب با اين عوالم (برزخ و قيامت) بوجود مىآيد، كه بطور كلى با اين صورت دنيايى متفاوت است. و تمام مخلوقات از صورتهاى دنيايى به صورتهاى اخروى خودشان مبدّل مىگردند. و سگ اصحاب كهف و بطور كلى هر موجودى كه وارد بهشت مىشود خارج از اين قاعده تبدّل و حركت نيست، لذا سگ اصحاب كهف نيز از حكم و صورت و ظاهر دنيايى سگ كه نجس است به صورت ديگرى كه متناسب با بهشتاست مبدّل مىگردد.
4. معاد و حشر موجودات به تناسب جهاز وجودى آنهاست؛ و بهشت هر موجودى متناسب با سعه وجودى آنها مىباشد و براى رسيدن به بهشت منازل و مراحلى را طى مىكند و تبدّلهايى مىپذيرد تا با بهشت سنخيت پيدا كند. با توجه به مطالب ياد شده، بين بهشت رفتن سگ اصحاب كهف با نجاست ظاهرى دنيوى آن تعارض وجود ندارد. .
