آقای من، رهبر شهیدم، سلام

با این که چند روز از نبودنتان میگذرد  هنوز هم هر روز موقع خواندن دعا و قرآن باز به یاد مهربانی شما می افتم

زندگی جریان دارد اما بدون شما سخت می گذرد

ما دهه نودی ها از وقتی چشم باز کردیم که شما بودید . ما امام ( رحمت الله) را ندیدیم اما همیشه پدر بزرگ ها و مادر بزرگ هایمان از خاطره ها و رشادت ها و دلیری های امام راحل برای ما سخن گفتند و با شنیدن این خاطره ها اشک در چشمانمان جمع می‌شد و بی صدا گریه میکردیم .

ما دلمان به شما خوش بود ، شمایی که پدری مهربان بودید ، رهبر بودید ، قهرمان بودید ، اسطوره بودید ، فرمانده ی کل قوا بودید ؛ شما امام ما بودید .

آقا جان کجایید که دست پدری تان را به سر ما بکشید و  بگویید: اگر می‌خواهید آینده ساز این مرز و بوم شوید باید درس بخوانید ، باید تلاش کنید .

آقا جان همه ی افتخارمان این بود که سرباز شما هستیم.

کجایید که وقتی میگوییم « ما همه سرباز تو ایم خامنه ای »  ؛ با صدای گرمتان بگویید : من خودم هم سرباز امام زمان ( عج ) هستم .

آقا جان ، حالا که به آسمان ها رفتید و به رزمندگان شهیدتان پیوستید  باید برویم و دوباره شما را از نو بخوانیم ؛ شما را از نو زندگی کنیم .