سناریوی دشمن گام به گام و روندی، از طعمه ی ارزی تا از بین بردن هویتی را روایت می کند:
دشمن این بار با امضای تفاهم نامه چه برنامه ای دارد

🌐 دشمن این بار نیامده که با موشک بترساند؛ آمده تا با «محاسبه» بازی کند. نقشه اش را در ۴ مرحله طراحی کرده تا هویت سیاسی ما را بازتعریف کند.
🔻 گام اول: شوک ارزیِ مصنوعی (اثباتِ عملیِ گشایش!)
دشمن با هماهنگی شبکه های داخلی وابسته، نرخ ارز را به صورت نمایشی کاهش می دهد. این کارِ او، یک «حباب معکوس» است تا در ذهن مردم یک ارتباط علّیِ کاذب ایجاد کند:
👉 «کاهش قیمت دلار = نتیجه ی آشتی با آمریکا!»
او از منابع بلوکه شده استفاده می کند، نه برای تولید، بلکه برای بازارسازی روانی تا مردم طعمِ «گشایشِ موقت» را بچشند.
🔻 گام دوم: تغییر باورها (توهمِ دوستی دائمی)
وقتی مردم کاهش نرخ ارز را لمس کنند، دشمن دست به مهندسیِ انتظارات میزند. با یک عملیات رسانه ایِ سنگین، این پیام را تزریق میکند:
«اگر این گشایش می خواهد ماندگار شود، باید با آمریکا دوست شد!»
🔸 اینجا، «تفاهمِ صوری» به «دوستیِ دائمی» و سپس به «بازتعریفِ دشمن و دوست» تبدیل می شود. باور عمومی آرام آرام تغییر می کند که: «دشمنی با آمریکا، یعنی فقر، گرانی و قحطی !

🔻 گام سوم: قطبی سازیِ میدانی (مردم در مقابل مردم)
حالا نوبت به مدیریت خشمِ تطبیقی میرسد:
▪️ گروهی با شعارهای معیشتیِ غیرسیاسی به خیابان می آیند.
▪️ گروهی دیگر (مدافعان امنیت) برای حفظ آرامش وارد میدان میشوند.
نقشه ی پنهان دشمن: نفوذی ها را میان این دو گروه پنهان می کند تا یک درگیریِ کوچک راه بیندازند. دوربین های خارجی، آن را به عنوان «جنگِ داخلیِ مردم با مردم» پخش می کنند تا نظام را متهم به ناتوانی در کنترل اوضاع کنند.
🎯 این دقیقاً الگوی انقلاب رنگیِ است که به جای تقابل با حاکمیت، دنبال شکافِ افقی در جامعه است.
🔻 گام نهایی: ورود نظامیِ آمریکا (با پوششِ درخواستِ مردم!)
آمریکا در این سناریو، منتظر می ماند تا جامعه درگیرِ دوگانهی «مطالبه گرِ اقتصادی» و «مدافعِ امنیت» شود. سپس با بهانه ی «حمایت از مردمِ معترض»، پا به میدان می گذارد. اینجا دیگر خبری از مذاکره نیست؛ جنگِ ترکیبی به جنگِ نظامیِ مستقیم بدل می شود.
🇮🇷 پیروزی از آنِ کسی است که نقشه را زودتر بخواند.
✍️ عبدالله نوری گلجایی