بر این باور است که یکی از بارزترین ویژگی‌های حکمرانی آیت‌الله خامنه‌ای، مهارت بالا در ایفای نقش موازنه‌گر مقتدر میان جناح‌های رقیب در داخل حاکمیت است. از نگاه وی، او با توزیع هوشمندانه وزن سیاسی میان مهره‌های داخلی و جابه‌جایی به موقع اولویت‌ها، همواره مانع از آن شده است که اختلافات عمیق سیاسی درون نظام به یک انشقاق یا تهدید ساختاری تبدیل شود. این استراتژی، پایداری تصمیم‌گیری‌های کلان نظام را در تلاطم‌های فرساینده جناحی تضمین کرده است.