اشعار کفرآمیز

گویند کسان بهشت با حور خوش است 

من می‌گویم که آب انگور خوش است 

این نقد بگیر و دست از آن نسیه بدار

آواز دهل شنیدن از دور خوش است

با عرض سلام

ادبیات و اصطلاحات در هر علم معنای خاصی دارند و باید از همان دیدگاه بررسی شوند. اگر این حرف را یک شخص عادی بزند و هیچ قرینه ای نداشته باشد می توان گفت که هم انکار معاد است و هم انکار حرمت شراب. اما چون این مطلب اولاً از اشعار دارای مضامین خاص معرفتی است و ثانیاً مقصود حقیقتی شاعر غیر از آنچه در ظاهر گفته شده مقصود شاعر است. بنابرین نمی توان گفت انکار معاد و حرمت شراب در آن مقصود است.