دست كشيدن به صورت بعد از دعا
سؤال :
اينكه بعد از دعا دست را به صورت مى كشند چه سندى دارد؟
پاسخ:
مرحوم شيخ حر عاملى در كتاب «وسائل الشيعه» جلد هفتم تحت همين عنوان بابى باز كردهاند كه بعد از دعا انسان دستش را به صورت و سر و سينهاش بمالد. از امام صادق(ع) نقل شده كه فرمودند: «ما ابرز عبدٌ يده الى اللّه العزيز الجبّار» يعنى هيچ بنده اى نيست كه دستش را به سوى خداوند دراز مى كند الا اينكه خداوند حيا مى كند كه اين دست را خالى برگرداند تا اينكه خداوند از فضل و رحمت خودش آنچه كه بخواهد به اين بنده دعا كننده مى دهد. بعد مى فرمايد كه: «فأذا دَعا اَحَدُكُم فَلا يَرُدُّ يَدَهُ حَتّى يَمْسَحَ عَلى وَجْهِهِ وَ رَأسِه» ؛ وقتى كسى از شما دعا كرد دستش را برنگرداند مگر اينكه به صورتش و سرش (و در برخى روايات به سينهاش) بمالد.
دليل اينكه دستش را به صورتش بمالد اين است كه اين دست، دستى است كه رحمت و فضل خدا در آن آمده است.
اين دست مقدس و پر بركت شده است. روايات ديگرى هم در اين باره هست، وجه آن هم همين است، چنان كه انسان وقتى انفاقى به فقيرى مى كند، مى گويند دستت را ببوس چون اين دست به دست خدا خورده است. دستى كه براى خدا انفاق مى كند به دست خدا خورده است، اينجا هم دستى كه رحمت خدا در آن آمده است اين دست مقدس شده است و اين كف بوسيدنى و مسح كردنى شده است و خوب است انسان اين دست را به صورت و سر خود بمالد.
منبع: کتاب پاسخ به پرسش ها و شبهات ج 2 / استاد رضا محمدی/ انتشارات زمزم هدایت/ پژوهشگاه علوم اسلامی امام صادق علیه السلام