«وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْيَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ»(آل¬عمران: 169) ؛ (ای پیامبر!) هرگز گمان مبر کسانی که در راه خدا کشته شدند، مردگانند! بلکه آنان زنده‌اند، و نزد پروردگارشان روزی داده می‌شوند.
روز تشییع قائد عظیم¬الشأن بزودی در پیش خواهد بود. در روزی که خورشید، گویی برای وداع با مزار شهید، رنگی متفاوت به خود خواهد گرفت، خیابان‌ها نه با جمعیت، که با آسمانی از نگاه مشتاق پر خواهد شد. تشییع پیکر مطهر «قائد شهید»، تنها یک حرکت توده‌ای در مسیر کوچه‌ای نخواهد بود؛ بلکه رستاخیزی است از خاک به سوی افلاک؛ رستاخیزی که در آن، خون ریخته شده، به باران آگاهی بدل خواهدگشت. حضور چند ده میلیونی، بازتابی از همان حقیقت ابدی است که در کلام وحی نهفته است و می¬فرماید: وَلَا تَقُولُوا لِمَنْ يُقْتَلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتٌ بَلْ أَحْيَاءٌ وَلَكِنْ لَا تَشْعُرُونَ»(بقره:154)؛ و به آنها که در راه خدا کشته می‌شوند، مرده نگویید! بلکه آنان زنده‌اند، ولی شما نمی‌فهمید!
شهادت او، نه یک پایان، که یک حیات دوباره است؛ حیاتی که در وجدان ملت مبعوث شده جاری شد و هر گام مشتاق مردم، گویی تلاشی بود برای بازپس‌گیری معنا در روزگاری که معنا در تنگنای مادی‌گرایی گرفتار شده بود.
مردم در این تشییع، تنها برای بدرقه نخواهند آمد؛ آنان می¬آیند تا در آینه شهید، چهره خود را بازشناسند. هر نگاه اشک‌آلود و هر فریاد جان‌سوز، گواهی می¬دهد بر آن حقیقت که حُرّیت، پاداش خون است. آن‌ها می¬آیند تا نشان دهند که با رفتن پیکر، آن روح قدسی که در کالبد آرمان‌های او دمیده بود، در میان ما زنده ماند و همواره هدایتگر جامعه خواهد بود. این رستاخیز مردمی، بازگشتی خواهد بود به اصل ایمان؛ بازگشتی به آن نقطه عطف که در آن، انسان میان خود فانی وآرمان جاودان یکی می‌شود. تشییع باشکوه او، یادآور آن لحظه خواهد بود که زمین و آسمان در برابر شکوه حق، به لرزه درمی‌آیند. مردم با حضور خود، اثبات خواهند کرد که حق، پیروز نهایی است و راهی که با خون پاک این قائد گشوده شد، نه با تکیه بر قدرت‌های مادی، بلکه با تکیه بر اراده الهی، تسخیرناپذیر است و خلف صالح او یعنی آیت¬الله امام سید مجتبی خامنه¬ای(دام¬ظله) آن را به سرانجام خواهد رساند.
در پایان، آن روز، خیابان‌ها مزار شهید نیستند؛ بلکه محراب بیداری خواهند بود. رستاخیز این ملت در تشییع او، پیامی دارد به تمام جهانیان که: ما از مرگ نمی‌هراسیم؛ چرا که مرگ در راه حق، تنها نخستین قدم برای رسیدن به حیات طیبه ابدی است.
خداوند، این رستاخیز آگاهانه را، مقدمه‌ای بر پیروزی‌های بزرگ‌تر و تجلی بیشتر نور حق در این سرزمین گرداند. آمین یا رب¬العالمین