بسم الله الرحمن الرحیم

إِنّا لِلّهِ وَإِنّا إِلَیْهِ راجِعُونَ

ارتحال ملکوتی فقیه فرزانه و مرجع عالی‌قدر تشیع، حضرت آیت‌الله‌العظمی حاج شیخ سید موسی شبیری زنجانی(قدّس‌الله‌ نفسه ‌و اعلى‌الله ‌مقامه) ، ضایعه‌ای سنگین و اندوهی جانکاه برای حوزه‌های علمیه، جامعه علمی و جهان تشیع است.

عالمانی از تبار فقاهت، تنها با رحلت خویش از میان نمی‌روند؛ آنان در امتداد قرن‌ها دانش، در حافظه علمی حوزه‌ها، در میراث مکتوب، در شاگردان پرورش‌یافته و در سنت‌های اصیل علمی که پاس داشته‌اند، به حیات خود ادامه می‌دهند. حضرت آیت‌الله‌العظمی شبیری زنجانی، از چهره‌های برجسته و کم‌نظیر روزگار معاصر بود که عمر شریف خویش را در مسیر فقاهت، تحقیق، تدریس، تربیت علمی و صیانت از میراث معرفتی اهل‌بیت(علیهم‌السلام) سپری کرد.

حیات علمی آن فقیه ژرف‌اندیش، نمونه‌ای روشن از پیوند دقت اجتهادی، عمق پژوهش، احتیاط علمی و اخلاق حوزوی بود؛ میراثی که ارزش آن فراتر از یک نسل و متعلق به تاریخ دانش اسلامی است. بی‌تردید آثار علمی، درس‌ها، شاگردان و سنت پژوهشی برجای‌مانده از ایشان، سرمایه‌ای ماندگار برای حوزه‌های علمیه و پژوهشگران علوم اسلامی خواهد بود.

پژوهشگاه علوم اسلامی امام صادق(ع) این فقدان بزرگ را به محضر مقدس حضرت ولی‌عصر(عج)، مراجع عظام تقلید، حوزه‌های علمیه، استادان و فضلای حوزه، شاگردان و ارادتمندان آن فقیه فقید و به‌ویژه بیت مکرم ایشان تسلیت و تعزیت عرض می‌کند.

از درگاه خداوند متعال مسئلت داریم روح مطهر آن عالم ربانی را در جوار اجداد طاهرینش(علیهم‌السلام)، مشمول رحمت واسعه خویش قرار دهد و به حوزه‌های علمیه و خاندان معزز ایشان، صبر و سکینه و توفیق پاسداری از این میراث گران‌سنگ عطا فرماید.