راه‌هاى كسب اخلاص‏(1)
چگونه می توانیم انسانی خالص باشیم؟

اخلاص، پاكيزه كردن عمل از هر گونه آلودگى به غير خداست و انسان مخلص، در انجام عمل محرّكى غير از خداوند ندارد، فقط قصد تقرّب به خداست كه او را به كار وا مى ‏دارد و بس.

اين حالت، مقام بسيار بزرگى است و كسى مى ‏تواند، به آن برسد كه غرق در محبّت خدا باشد، بحدّى كه در دلش براى محبتهاى دنيايى، جايى نبوده و اگر از خوراك، پوشاك، مسكن و ساير امور مادى استفاده مى ‏كند.

اخلاص داشتن چه آثاری بر زندگی ما دارد؟‏

به‏ خاطر لذّت بردن از آنها نباشد، بلكه به خاطر آن باشد كه نيروى بيشترى براى عبادت خدا، به دست آورد.

حال چه كنيم كه به اين درجه از اخلاص برسيم؟

در سخنان پيشوايان معصوم، راههايى براى رسيدن به اخلاص بيان شده كه به اختصار ذكر مى ‏كنيم:

الف) قطع طمع از غير خدا

امام باقر عليه السلام در اين باره مى ‏فرمايد: «بنده، پرستشگر واقعى خدا نمى ‏شود، مگر آنكه از همه مخلوقات بريده و به او بپيوندد، آن گاه خداوند مى ‏فرمايد: اين عمل خالص براى من است و به كرمش آن را مى ‏پذيرد.»[1]

ب) افزودن بر علم و يقين‏

على عليه السلام در اين باره فرمود: «ثَمَرَةُ الْعِلْمِ إِخْلاصُ الْعَمَلِ[2] اخلاص عمل، ثمره و ميوه علم است».

يعنى هر چه آگاهى انسان از حقايق هستى بيشتر شود و به عظمت خالق و ناچيزى خود علم پيداكند، اخلاص او بيشتر مى ‏شود. و نيز فرمود: «اخْلاصُ الْعَمَلِ مِنْ قُوَّةِ الْيَقينِ …[3] اخلاص عمل از قوت يقين است».

پ) كم كردن آرزوها

اميرمؤمنان در اين زمينه فرمود: «قَلِّلِ الْامالَ تُخْلَصْ لَكَ الْأَعْمالُ[4] آرزوها را كم كن، تا اعمالت خالص گردد».

ت) پرهيز از گناه و هواى نفس‏

پيامبر اكرم (ص) فرمود: «تَمامُ الْاخْلاصِ اجْتِنابُ الَمحارِمِ[5] دورى كردن از كارهاى حرام كمال اخلاص است».

منابع