بی ادبی

سوال: بي ادب محروم ماند از لطف رب ، يعني چه؟

جواب : معنی لغوی ادب عبارت است از: فرهنگ، دانش، هنر، حسن معاشرت، شیوه پسندیده رفتار ورعایت حقوق دیگران

ادب داشتن نشانه ايمان و وسيله تقرب به خدا و محبوبيت نزد خالق و خلق است، انسان مومن باید از سنت رسول خدا (ص) و سيره اهلبیت واولياء الهی که تربیت شده مکتب اسلامند ادب بياموزيم. ادب در گفتار و كردار در خانه و جامعه، با كوچك و بزرگ، با خودي و غريبه و خلاصه با همه کس و در همه جا لازم و ضروری است و نشانه کمال و تربیت درست دینی فرد است .

نشانه های ادب عبارتند از :

عاقلانه زيستن
متانت در گفتار
وقار در رفتار
كنترل دوستيها و معاشرتها
مراعات آداب در خوردن و آشاميدن،
مراقبت در آداب لباس پوشيدن

ونشانه های بی ادبی عبارتند از :

بى‏خردى،
گفتار زشت،
بددهانى،
تندخويى و زشت‏گويى،
دشنام‏و توهين،
سبكسرى و خيره‏سرى،
لجاجت و عناد و … هم بى‏ادبى‏است.

جالب اين است كه اسلام براى همه اين موارد، دستورالعمل دارد.ومصادیق ادب همه تحت عنوان «تربيت اسلامى‏» و اخلاق مكتبى، به ما ابلاغ شده است. اسلام وهمه دستورالعمل هایش که در قالب «بايد» و«نبايد» آمده فرمان ادب‏آموزى است.كسى كه پاى‏بند تعاليم دين نباشد، از حوزه ادب به‏وادى بى‏ادبى پاى نهاده است .

در نتيجه مي توان گفت ادب در معاشرت ميزان رشد و شعور انسان است و هر كس به اندازه اي مي ارزد كه ادب دارد. عيار سنجش قيمت انساني افراد،”ادب”آنان است.