پیامبر و اصحاب، تحت حمایت ابوطالب
س : حمایت ابوطالب از پیامبر(صل الله علیه و آله و سلم) و اصحاب آن حضرت در آن شرایط سخت و بحرانی تا چه اندازه بود و چه پیامدهایی به دنبال داشت ؟
ج: حمایت های بی دریغ ابوطالب از پیامبر سبب شد تا قریش استراتژی دفاعی خود را در برابر اندیشه ی اسلامی تغییر دهد . آنها از اینکه ابوطالب پیامبر(صل الله علیه و آله و سلم) را به دست برداشتن از دعوت وادار کند ناامید شده بودند و در برابر سیاست ظریف او در مانده بودند ،لذا کوشیدند تا برای جلوگیری از انتشار اندیشه ی اسلامی با کسانی که مسلمان شده اند بر خورد کنند. قریشیان مسلمین را شکنجه می دادند این شکنجه شامل ضعیفان و بی قبیله ها می شد زیرا پیامبر(صل الله علیه و آله و سلم) و افراد معتبر تحت حمایت قبیله ها بودند و نمی شد نسبت به آنان تعرض کرد . در آن زمان اما جمعیت قابل توجهی از مسلمین را ضعفا و بردگان تشیل می دادند و شکنجه انان می توانست راهی برای بازگشت آنها و در عین حال اهرم فشاری برای جلوگیری از گسترش اسلام میان این گروهها باشد . شکنجه های قریش در آن زمان وحشتناک بود . شدت این شکنجه ها سبب شد تا پدر و مادر عمار جان باختند و خود وی نیز طاقت نیاورده تسلیم شد و به پیامبر(صل الله علیه و آله و سلم) دشنام داده از بتها به نیکی یاد کرد . [1]
عمار بعدها نزد پیامبر (صل الله علیه و آله و سلم)رفته از عمل خود اظهار ندامت نمود . در این مورد آیه نازل شد و پیامبر(صل الله علیه و آله و سلم) به عمار گفت اگر باز هم شکنجه ات کردند همان سخنان را تکرار کن . یعقوبی در اینجا می نویسد : پنج نفر از شدت این شکنجه ها مرتد شدند و به بت پرستی بر گشتند [2] این امر وضع خطرناکی را بوجود آورده بود که ماهیت اسلام را تهدید میکرد . در آن زمان پیامبر(صل الله علیه و آله و سلم) برای حمایت و حفظ جان یارانش تصمیم گرفت آنان را به حبشه بفرستد تا از آزار قریش در امان باشند این ماجرا در سال پنجم بعثت بود . اما در تمام این جریانات به دلیل حمایت ابوطالب از پیامبر(صل الله علیه و آله و سلم)، بنی هاشم از آزار پیامبر جلوگیری نمودند این در حالی است که پنج سال بعد همین بنی هاشمیان در نبود ابوطالب پیامبر (صل الله علیه و آله و سلم)را حمایت نکردند تا اینکه او در آن سالها سختترین روزگار زندگی خود را گذراند و حتی در ورود به شهر مکه هم حامی نداشت.در اواخر سال ششم بعثت وقتی قریشیان متوجه شدند نمی توانند ابوطالب را تسلیم کنند و از حمایتش از پیامبر(صل الله علیه و آله و سلم) خشمگین بودند با یکدیگر وعده کردند تا رییس قبیله ی خود و طایفه ی اورا تحریم کنند و با آنان مراوده و معامله نکنند آنان در این مورد پیمانی نوشتند و بر کعبه آویختند که در تاریخ اسلام به پیمان تحریم نیز مشهور است . این پیمان در واقع عکس العمل قریش در برابر سرسختی ابوطالب در حمایت از پیامبر(صل الله علیه و آله و سلم) بود.قریشیان این پیمان را که فقط شامل ابوطالب و طایفه اش بود را بر کعبه آویختند. سایر مسلمین نظیر ابوبکر و عمر از آن در امان بودند[3] از بنی هاشم نیز حتی ابولهب- که برادر ابوطالب بود و پس از وی به ریاست قریش رسید- آزاد بود. [4] اینها همه مشخص کننده ی نقش ابوطالب در حمایت از پیامبر (صل الله علیه و آله و سلم) است.
