مالکیت خداوند
مقصود از مالکیت خدا چیست؟
مَلِك و مالك و مليك هر سه از ماده مُلك است و مَلِك به كسي گفته مي شود كه در توده مردم از طريق امر و نهي تصرف كند.[1]
البته اين واژه وقتي به عنوان وصف خداوند به كار ميرود، مصداق اَتَمّ و اكمل آن مراد است؛ چون مالكيت او شامل همه چيزمي شود.
قرآن مي فرمايد:
قُلِ اللَّهُمَّ مَالِكَ الْمُلْكِ (آل عمران: 26)
بگو اي خداوندي كه مالك همه ملكها تويي.
مالكيت بر دو گونه است:
◊حقيقي؛ مالك حقيقي كسي است كه داراي سلطه تكويني و خارجي بر چيزي باشد.
◊حقوقي و تشريعي؛ مانند مالكيت انسان بر اموال خود.
اين دو مالکيت در درجه اول، از آن ذات پاك خدا مي باشد و بقيه مالكيت ها جنبه مجازي و اعتباري دارد.[2]
از منظر يك موحد كامل تنها مالك واقعي و حقيقي در عالم هستي خداوند است و مالكيت هاي ديگر از طريق مشيت و موهبت او عطا ميشود.
قرآن ميفرمايد:
ذلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُ وَالَّذِينَ تَدْعُونَ مِن دُونِهِ مَا يَمْلِكُونَ مِن قِطْمِيرٍ (فاطر: 13)
اين است خدا پروردگار شما، حكومت و ملك مخصوص اوست و كساني را كه جز او مي خوانيد حتي به اندازه پوست نازك هسته خرما حاكميت ندارند.
[1] . همان، ماده ملك.
[2] . پيام قرآن، ج 3، ص 346.
مَلِك و مالك و مليك هر سه از ماده مُلك است و مَلِك به كسي گفته ميشود كه در توده مردم از طريق امر و نهي تصرف كند.[1] البته اين واژه وقتي به عنوان وصف خداوند به كار ميرود، مصداق اَتَمّ و اكمل آن مراد است؛ چون مالكيت او شامل همه چيزمي شود.
قرآن مي فرمايد:
قُلِ اللَّهُمَّ مَالِكَ الْمُلْكِ (آل عمران: 26)
بگو اي خداوندي كه مالك همه ملكها تويي.
مالكيت بر دو گونه است:
◊حقيقي؛ مالك حقيقي كسي است كه داراي سلطه تكويني و خارجي بر چيزي باشد.
◊حقوقي و تشريعي؛ مانند مالكيت انسان بر اموال خود.
