آیا خودارضایی جنسی برای تأخیر انداختن ازدواج، جایز است؟
پاسخ:
خودارضایی به عنوان یک عمل منافی سلامت و اخلاق شناخته می شود. زیرا انسان یک سلسله نیازهایی دارد که باید در شرایط زمانی مناسب به نحو صحیح ارضا شود. یکی از این نیازها که آغاز ارضای آن در ایام جوانی است، نیاز جنسی است. اگر این نیاز به صورت درستی رهبری نشود، خردکننده ترین ضربه را بر پایۀ خوشبختی و سعادت جوانان خواهد زد و سرنوشت آنها را به کلی دگرگون خواهد کرد.
این کار ازنظر اسلام ممنوع و حرام است و وجود بعضی از مشکلات باعث ازبین رفتن حرمت این عمل نمیشود. پیامدهای بسیار خطرناکی برای این عمل وجود دارد که شامل پیامدهای جسمانی، پیامدهای روحی و روانی، پیامدهای اجتماعی و پیامدهای بد معنوی است. اگر برای کسی به هر دلیلی امکان ازدواج نباشد، چنین شخصی تحت هیچ عنوان مجاز نیست به گناه و ازجمله خودارضایی روآورد. بلکه یا باید مقدمات ازدواج دائم خود را از هر راه ممکن فراهم آورد، یا به ازدواج موقت اقدام کند و یا خود را کنترل و از آلوده شدن به گناه خود را حفظ کند.
نتیجه آنکه خودارضایی به هیچ وجه جایز نیست و افرادی که امکان ازدواج ندارند، لازم است با اشتغال به کارهای مفید و ورزش و خودداری از غذاهای محرّک ذهن، خود را از مشغول شدن به مسائل غریزی حفظ کنند.
ارجاعات:
برگرفته از کتاب پرسمان معرفتی 2، قم، زمزم هدایت،۱۴۰۲ ، ص ۹۵.
